Laleliden Topkapıya Divanyolu

Açıklama

Buluşma Saati :10.30 Laleli Camii’nin avlusunda buluşuyoruz… Ama aslında bir caminin önünde değil, zamanın başlangıç noktalarından birinde duruyoruz. Çünkü burası, bir zamanlar Roma’nın görkemli meydanı Forum Tauri’nin olduğu yer. Bugün taşların altında kalan o ihtişam, fark edilmeden ayaklarımızın altında yaşamaya devam ediyor. Yavaşça yürümeye başladığımızda anlıyoruz ki bu bir yürüyüş değil… Bu, yüzyıllar boyunca imparatorların, vezirlerin, tüccarların ve seyyahların yürüdüğü bir yolculuğun devamı. Bizans’ın “Mese”si, Osmanlı’nın Divanyolu… İstanbul’un omurgası. Beyazıt’a doğru ilerlerken Beyazıt Camii önünde duruyoruz. Ama burada gördüğümüz sadece bir cami değil. Burası, Roma’nın en büyük meydanlarından birinin kalbi. Bir zamanlar sütunların, heykellerin ve zafer taklarının yükseldiği bu alan, bugün sessizliğin içinde geçmişini saklıyor. İstanbul bazen en büyük hikâyelerini en sade görüntülerin içine gizler. Divanyolu’na adım attığımızda artık bir caddede değil, bir imparatorluk hattında ilerliyoruz. Bu yol, bir zamanlar Balkanlar’a uzanan büyük Roma yolu Via Egnatia’nın parçasıydı. Yani sadece bir şehir yolu değil, bir dünyanın merkeziydi. Biraz ileride, çoğu kişinin fark etmeden geçtiği küçük ama çok önemli bir işaret çıkar karşımıza: Milyon Taşı. Bugün mütevazı bir taş gibi görünür… ama bir zamanlar bütün mesafelerin başlangıç noktasıydı. Dünya buradan ölçülürdü. Şimdi kimse durup bakmaz… ama bir zamanlar herkes buraya bakardı. Yol bizi Çemberlitaş’a getirir. Yüzyıllara meydan okuyan bu sütun, sadece bir anıt değil; Roma’dan Bizans’a, oradan Osmanlı’ya uzanan bir sürekliliğin simgesidir. Bir zamanlar üzerinde imparator heykeli yükselirken, bugün hâlâ ayakta kalmasıyla İstanbul’un direncini anlatır. Bu yol boyunca yürürken aslında görünmeyen bir ihtişamın içinden geçeriz. Antiochos Sarayı, Lausus Sarayı, Büyük Saray… Bugün çoğu toprağın altında. Ama İstanbul’da bazı şeyler kaybolmaz, sadece görünmez olur. Belki de şu an fark etmeden bir imparatorun salonunun üstünden geçiyoruzdur. Bir köşede, başka bir hikâye çıkar karşımıza. Azize Euphemia… İnancı uğruna hayatını kaybeden bir azize. Onun hatırası, bu şehirde başka medeniyetlerle birlikte yaşamaya devam eder. Çünkü İstanbul değişir… ama silmez. Kalabalığın içinde saklanan küçük bir durakta ise bambaşka bir İstanbul vardır: Tezveren Baba Türbesi. Büyük yapıların arasında kaybolmuş gibi görünür… ama aslında şehrin kalbinin attığı yerlerden biridir. İstanbul sadece imparatorların değil, insanların da şehridir. Çemberlitaş civarında yürürken bir yabancının izine rastlarız. Pierre Loti… Bu sokaklarda dolaşmış, bu şehirde yaşamış ve İstanbul’u burada yazmıştır. Belki de bu yüzden İstanbul bazen en iyi dışarıdan gelenlerin kalbinde anlaşılır. Yol ilerledikçe hanlar başlar. Mahmutpaşa’ya doğru yaklaşırken saray yolu bir ticaret yoluna dönüşür. Avlular, dükkânlar, sesler… İstanbul sadece bir başkent değil, aynı zamanda bir ticaret imparatorluğudur. Burada hayat, saraydan çok sokakta akar. Ve sonra yol bizi tekrar devletin kalbine götürür. Sultanahmet’ten geçerken imparatorlukların izleri üst üste biner… Roma’nın, Bizans’ın ve Osmanlı’nın nefesi aynı noktada hissedilir. Sonunda yürüyüşümüz bir kapıya ulaşır… Topkapı Sarayı Bu sadece bir sarayın kapısı değildir. Bir imparatorluğun kalbi, kararların alındığı, tarihin yazıldığı yerdir. Bu kapıdan geçenler yalnız insanlar değil, bazen bir çağın kendisidir. Ve günün sonunda fark ederiz ki… Biz aslında bir yol yürümekten fazlasını yaptık. Bir Roma meydanında durduk… Bir Bizans sarayının üzerinden geçtik… Bir Osmanlı caddesinde yürüdük… Ama en önemlisi… İstanbul’un görünmeyen yüzüne dokunduk. Çünkü bu şehirde bazı yerler vardır… Görmek için göz yetmez… Anlamak gerekir.

Öne Çıkanlar

• Laleli cami - Nuri Osmaniye Cami - Forum Tauri - vb

Buluşma Noktası

Lalelei Camii saat 10.30